“Tango” a “Hamlet”:

- Eleonora podobnie jak Gertruda zdradza męża
- Ala i Ofelia cierpią z powodu nieodwzajemnionej miłości
- Edek przejmuje władzę niczym Fortynbras
- tak jak Hamlet Artur dwukrotnie wraca do domu, mając u swego boku Horacja, choć u Mrożka zostaje on rozbity na dwie osoby (Eugeniusz, Edek)
- teatralne eksperymenty Stomila można porównać z wystąpieniem na zamku Klaudiusza trupy aktorskiej
- nocne rozmowy Artura z ojcem są odwróceniem spotkań Hamleta i Ducha, który żądał, by zmazać z niego hańbę zdrady
- pod powłoką idealisty kryje się niewiara w możliwość przywrócenia norm moralnych i ładu społecznego (Artur)

“Tango” a “Wesele”

- układ postaci tak skomponowany, że symbolizuje związki społeczno-klasowe. Podkreśla to postać Edka, który jako jedyny spoza rodziny, ale jednocześnie swój, wywodzi się z innej klasy społecznej (inteligencja-lud). Inteligencja w “Tangu” nie jest prawicowa i konserwatywna, ale lewicowa i postępowa. Zabiegi rodziny wokół Edka są parodią chłopomanii.
- motyw ślubu- w obydwu pełni pewnego rodzaju moment graniczny, od którego rozpocznie się proces zmian i odnowy. W “Weselu” na przeszkodzie stoi bierność, a w “Tangu” upodabniają się do swych literackich poprzedników w momencie śmierci Artura.
- motyw tańca-  symbol chocholego tańca uległ sparodiowaniu i degradacji: zwycięska okazała się bezmyślna, nieludzika siła- Edek, antykultura. Jest zabawny i zarazem groźny.

“Tango” a Gombrowicz

- walka formy z nijakością, konwencji z rozmemłaniem
- absolutna niemożność, w którą popada Artur
- upupiony Eugeniusz, w krótkich spodenkach
- poszukiwanie formy, która mogłaby scialić i zbawić rozpadający się świat