-
J. Tuwim “Leśna sprawa” “Zadymka”
Leśna sprawa
Wiersz - liryka wspomnienia, liryka refleksyjna. Pojawia się opis przyrody leśnej, wilgoć, chłód, dźwięk (ciurczał). Sytuacja opisana jest w synestezyjny sposób. Natura pochłania podmiot liryczny, jest rozkoszą, staje się niemal niedorzecznym stworem. Pojawia się refleksja metafizyczna: przyroda początkiem i końcem życia człowieka. Las jest pretekstem do opisu sytuacji ludzkiej - metafizyczna koncepcja. Wiersz stroficzny, 4 wersowy, klasyczny, rymy niedokładne- charakter doniosły. Zabawa zgłoskami, asocjacje, rytmika, dźwiękonaśladownictwo.
Zadymka
Wiersz stroficzny, klasycznym rytmika, rymy naprzemienne męskie i żeńskie. Natura współgra z człowiekiem - zadymka, zima, śnieg. Nastrój wiersza pesymistyczny, depresyjny. Pojawia się katastrofizm - bezsens, bezład, dzienny i pokoleniowy (mój wiek). Refren: czy to dobrze, czy źle? Neologizmy: pośnieżne, podzwonne. Ostatni wers: podmiot liryczny to poeta, ocala się przed pesymizmem przez wiersze. Bezprzyczynność daje wierszom w ofierze, wiersz często śpiewany.
