-
Co bardziej wzbogaca człowieka- książka czy film?
Co bardziej wzbogaca człowieka- książka czy film?
Sformułuj swoją opinię, uzasadnij ją. Odwołaj się co najmniej do jednego dzieła filmowego i co najmniej jednego dzieła literackiego (rozprawka).
Co bardziej wzbogaca człowieka- książka czy film? Jest to pytanie, nad którym warto się zastanowić. Może w codziennym zabieganiu, mając tyle różnych obowiązków nie mamy czasu na czytanie żadnych dzieł literackich. Przecież czasem brakuje paru minut, by przejrzeć codzienną prasę. O wiele łatwiej jest włączyć odbiornik telewizyjny, dzięki niemu dowiemy się co dzieje się na świecie, jaka będzie pogoda czy jaki był wynik meczu. Tak samo łatwiej obejrzeć film niż przeczytać książkę, dlatego wiele osób mogłoby odpowiedzieć, że film jest bardziej wartościowy. Ale czy na pewno?
W dzisiejszych czasach, gdzie króluje elektronika, komputery, Internet, ludzie odkładają książki na bok. Przede wszystkim dlatego, że brak im czasu na czytanie. Wolą obejrzeć film, który nie zawsze pokazuje to, co w lekturze najważniejsze. Często bohaterowie ukazywani są w “krzywym zwierciadle”, a główne tezy książki są ukrywane przed widzami. Film często nie pomaga w zrozumieniu świata i nie rozwija wyobraźni, w przeciwieństwie do książek, które pobudzają nasze myślenie, a przy tym są lekiem na samotność. Lektury wzbogacają nasze słownictwo, a czytając je wspominamy własne dzieciństwo, swoje przygody, pierwsze miłości itp. Przeżywamy razem z bohaterami ich kłopoty, cieszymy się z nimi, a także smucimy. Wiemy co przeżywa każda postać, gdyż znamy jej myśli, lęki, obawy, radości. Nasza wyobraźnia zaczyna pracować. Wymyślamy sobie własny świat, w którym czytając książkę-żyjemy. To od nas zależy jak będą wyglądać bohaterowie, jaki będzie krajobraz. Film natomiast podsuwa nam wykreowany przez reżysera świat, którego nie można w żaden sposób zmienić. Stajemy się więźniami czyjejś wyobraźni. Jest to główny argument, który przemawia za tym, że książka jest bardziej wartościowa od filmu. Kolejnym argumentem jest to, że ekranizacja ważnych dzieł wielkich pisarzy, poetów, bywa często zadaniem trudnym do wykonania. Przykładem może być tu film Andrzeja Wajdy “Pan Tadeusz”. Podziwiam reżysera za wielki trud włożony w produkcję tego typu filmu, jest on na bardzo wysokim poziomie, lecz osobiście po obejrzeniu tej ekranizacji stwierdziłam, że książka wzbudza we mnie więcej uczuć niż kolorowy, kostiumowy film. Od razu nasuwa się pytanie, czy warto ekranizować wielkie epopeje narodowe? Ci, którzy wcześniej nigdy nie mieli w rękach “Pana Tadeusza” są zachwyceni, gdyż nie muszą tracić czasu na czytanie, mają całość podaną niczym na tacy. Moim zdaniem książka więcej ukazuje niż film, który musiał zostać skrócony o niektóre wątki, gdyż stałby się długi i nużący dla widza. Dzieło literackie jest bardziej wyraziste i zrozumiałe, niż chaotyczny film. Jedynym aspektem, który przemówił za filmem Wajdy była przepiękna i urzekająca muzyka.
Uważam, że książka bardziej wzbogaca człowieka niż film. Ten drugi nigdy nie będzie w stanie odzwierciedlić sensu utworu pisanego, nigdy nie przedstawi wszystkich wątków i nie pokaże prawdziwych uczuć bohaterów. Niestety ludzie nie czytają lektur, choć mają do nich łatwy dostęp. Książki są prawdziwym skarbem, dzięki nim możemy się rozwijać i pogłębiać swoją wiedzę. Powinniśmy zacząć je szanować i częściej po nie sięgać niż oglądać filmy, które cieszą oczy, ale nie umysł i serce człowieka. -
“Czy warto mieć przyjaciela?” rozprawka
“Czy warto mieć przyjaciela?”. To pytanie jest stawiane często przez każdego, bez względu na wiek. Przyjaciela szukają zarówno dzieci, młodzież jak i dorośli.
Przede wszystkim nikt nie chce być samotny, istnieje potrzeba przyjaźni i posiadania przyjaciela. Ja mam prawdziwą przyjaciółkę od 9 lat. Jest ona dla mnie powiernikiem tajemnic, pocieszycielem, oparciem w trudnych chwilach. Ufam jej, jest mi bliska, życzliwa, serdeczna. Jesteśmy do siebie przywiązane i wydaje mi się, że to prawdziwa przyjaźń.
Poza tym przyjaciel daje nam poczucie bezpieczeństwa, jest lekarstwem na samotność. Zazwyczaj każdy z nas ma przyjaciela, ale są tacy, którzy szukają go przez całe swoje życie albo rezygnują zbyt wcześnie. W dzisiejszych czasach bardzo trudno znaleźć bratnią duszę, kogoś kto z nami będzie na dobre i na złe, bez względu na majątek, powodzenie czy urodę. Exupery w książce pt. “Mały książę” opisał trud poszukiwania prawdziwego przyjaciela. Przyjaźń i przyjaciele są darem nieba, nie można ich kupić. Niemcewicz ma słuszność mówiąc: “Gdy stracisz co ci fortuna udzieli, dopiero poznasz czy masz przyjacieli”. Prawdziwy kompan jest z nami pomimo kłopotów, braku pieniędzy, choroby itp. W braterstwie nie liczą się puste słowa, lecz czyny. Nie jest naszym przyjacielem człowiek, który przechwala się swoją sympatią do nas, lecz ten, który nas pociesza, pomaga kiedy nie dajemy sobie rady, jest z nami w najcięższych chwilach naszego życia.
Warto mieć przyjaciela, bo bez przyjaźni trudno żyć. Samotna osoba nie zna tej radości, którą mają przyjaciele widzący się po dłuższej rozłące. Przyjaciele to poczucie bezpieczeństwa i świadomość, że nie jesteśmy sami na tym świecie, że są osoby, dla których warto żyć. -
Czy warto mieć przyjaciela? Plan rozprawki
Plan rozprawki (przykładowy)
I. HIPOTEZA:
Wydaje mi się, że warto mieć przyjaciela.
II. ARGUMENTY:
1. Przyjaciel jest (może być) powiernikiem tajemnic, pocieszycielem, wzorem, oparciem w trudnych chwilach.
2. Istnieje potrzeba przyjaźni i posiadania przyjaciela.
3. Przyjaciel daje nam poczucie bezpieczeństwa.
4. Przyjaźń i przyjaciele są darem nieba, nie można ich kupić.
5. Przyjaciel lekarstwem na samotność.
6. W braterstwie nie liczą się puste słowa lecz czyny.
III. TEZA:
Warto mieć przyjaciela. Bez przyjaźni trudno żyć.Warto przed napisaniem rozprawki zgromadzić słownictwo (synonimy, wyrazy pokrewne, różne określenia, związki wyrazowe), a także cytaty, przysłowia i aforyzmy. Przykładowo:
aforyzmy: “Związki przyjaźni powinny być nieśmiertelne, nieprzyjaźni śmiertelne”, “Przyjaciel- ktoś, przed kim można głośno myśleć”
cytaty: “Gdy stracisz co ci fortuna udzieli, dopiero poznasz, czy masz przyjacieli” Niemcewicz.
“Przyjaciele są jak kwiaty, które kochaj, lecz nie zrywaj” Bartels. -
Jak napisać rozprawkę?
Rozprawka - pisemny wynik rozważań nad określonym zagadnieniem. W rozprawce staramy się najczęściej coś udowodnić, odpowiedzieć na postawione pytanie, rozwiać jakąś wątpliwość stosując silne argumenty, które przekonają czytelnika.
Każdy uczeń wie, jak trudno napisać rozprawkę. Dlatego pomocne mogą być wskazówki tutaj zawarte, pozwolą one na uporządkowanie argumentów, wybranie odpowiedniego schematu, doboru słów.Schematy rozprawki
A.
1. HIPOTEZA (wątpliwość, pytanie)
2. ARGUMENTY (wyjaśnienia, uzasadnienia)
3. TEZA (uogólnienie, twierdzenie)B.
1. TEZA (zdanie, twierdzenie, opinia, którą ma się dowieść)
2. ARGUMENTY (uzasadnienie)
3. PODSUMOWANIE (potwierdzenie tezy, zakończenie)Wskazówki dla piszących rozprawkę
- należy dokładnie ustalić problem w temacie
- trzeba zebrać materiał rzeczowy, uzasadnić rację, wyciągnąć wnioski, sformułować tezy
- przemyśleć całość problemu, ustalić kolejność argumentów
- napisać plan rozprawki pamiętając o trójdzielnej kompozycji:
a) wstęp (wprowadzenie, uogólnienie)
b) rozwinięcie (obrona tezy własnymi argumentami, wyciąganie wniosków)
c) podsumowanie (uogólnienie, potwierdzenie rozważań)
- według planu rozwinąć wszystkie jego punktyTypowe słownictwo dla rozprawki
- ARGUMENTACJA: po pierwsze, jednakże, tymczasem, natomiast, przeciwnie, poza tym, przede wszystkim, zatem, z drugiej strony
- TEZA: zacznę od…, z kolei, przejdę do…, ostatnia sprawa, następne zagadnienie to…, zakończę…
- PODSUMOWANIE: słusznie, niewątpliwie, z całą pewnością, rzekomo, być możeSposoby wprowadzania cytatów
powołam się na słowa X
X ma słuszność, mówiąc…
słowa X są dowodem
przekonującym argumentem są słowa X
odwołam się do słów X -
Czy Hamlet i Makbet tkwią w każdym z nas?- rozprawka
W każdym z nas jest coś z natury Hamleta i Makbeta.często wydaje się nam, ze jesteśmy inni niż bohaterowie tragedii szekspirowskich. Okazuje się jednak, że w zakamarkach naszej duszy tkwią pragnienia i mysli, które ukrywamy przed światem i samym sobą.
Pierwszym niepodważalnym argumentem opowiadającym się za tym, że nasze postawy często przypominaja postawę Hamleta, jest nasze niezdecydowanie. Zdarzają się takie sytuacje, kiedy nie potrafimy podjąć właściwej decyzji, jesteśmy pełni wątpliwości. Stajemy przed wyborem tego co konieczne i tego, co uważamy za dobre. Wielu ludzi, podobnie jak Hamlet ma naturę refleksyjną, skorą do pytań, na które nie ma odpowiedzi, pełną wątpliwości, inteligentną i wrażliwą. Wiemy, że odpłacanie złem za zło nie ma sensu, jednak sami wymierzamy sprawiedliwość, nie pozostawiając spraw w rękach niebios.
Z kolei Makbet jest doskonałym obrazem człowieka, który nie potrafi wybrać prawidłowego rozwiązania. Czy nam nigdy się to nie zdarza? Nasza psychika może być bardzo słaba, łatwo może dojść do załamania naszego systemu wartości. Kształtowany jest on przez długie lata przez nas samych, a może legnąć w gruzach w jednej chwili. Jesteśmy pewni naszej szlachetności, dzielności, prawości. Jedno słowo wystarczy, by wzbudzić w ludzkim sercu skrywane żądze: władzy, zemsty, miłości. Wzbudzona ambicja oddala wyrzuty sumienia, schodzimy na drogę zła. Często jest tak, że spełniając własne zachcianki wyrządzamy krzywdę. Potwierdza się teza, że raz popełnione zło pociąga za sobą następne. Nie mamy w sobie dość siły, by odpokutować winy, boimy się, jesteśmy słabi, zagubieni.
Kolejnym argumentem jest to, że w dzisiejszym świecie wielu jest ludzi, którzy chcą uzyskać władzę za wszelką cenę. Ich egoizm niszczy wszystko i wszystkich, winnych i niewinnych. A kiedy dojdą już do władzy robią wszystko, by utrzymać swoją pozycję, boją się ją stracić. Bez skrupułów stają się okrutni i bezwzględni, tak jak Makbet.
Powyższe argumenty potwierdzają tezę, że Makbet i Hamlet tkwią w każdym z nas. W postawach wielu ludzi współczesnych można odnaleźć typowe cechy dla tych bohaterów. Jest to dowodem na to, ze tematyka utworów Szekspira był i jest bliska człowiekowi, gdyz przedstawia ludzkie problemy i ich zachowania w trudnych sytuacjach. Tak naprawdę sami jesteśmy kowalami swego losu. Nasze życie może być takie jak Hamleta, Makbeta lub całkiem inne. Od nas samych i naszych decyzji zależy wszystko.
