“Krzyżacy” narrator i narracja

Posted on wrzesień 8th, 2009 admin No comments

<

“Krzyżacy” narrator i narracja

Narrator odautorski jest wszechwiedzący, zdystansowany. Posiada autorytet moralny i historyczny- interpretuje i wartościuje. Narracja dominuje nad słowem postaci.
Fikcja łączy się z historią, tłem topograficzno-obyczajowym i cywilizacyjnym. Główni bohaterowie są wpisani we wspólnotę stanową i narodową (przez swych przodków walczących pod Płowcami).
Historia w narracji ujawnia się stopniowo, a początkowo zarysowują ją bohaterowie (Maćko). Narrator na początku tylko wymienia nazwy miejscowości, elemnty stroju postaci. Później objaśnia wydarzenia i działania postaci, wartościuje je i mówi o konsekwencjach (o nikczemności Zakonu nie mówi wprost, wykorzystuje sytuacje, uogólnia wnioski postaci np. rozmyślania de Fourcy’ego przed śmiercią, losy Juranda, wygląd umęczonej Danusi).
Narracja bitwy grunwaldzkiej odwołuje do eposu, kroniki, powieści. Dominuje uwznioślenie i hiperbolizacja. Łączą się: obiektywna relacja zdarzeniowa i reakcja emotywno-wartościująca (patos i metafory). Kulminacją jest zakończenie, nadające wydarzeniu sens sakralny: Więc tobie , wielka, święta przeszłości, i tobie, krwi ofiarna, niech będzie chwała i cześć po wszystkie czasy!