-
Święty Franciszek - franciszkanizm
Święty Franciszek
urodził się w Asyżu jako syn bogatego kupca w 1181 r. W roku 1202 ma miejsce wojna między Asyżem a Perugią. Franciszek zostaje wzięty do niewoli. W 1203 r. chory Franciszek zostaje zwolniony z więzienia i wraca do Asyżu. W domu długo dochodzi do siebie. w 1205 r. przed biskupem Asyżu Franciszek wyrzeka się wszystkich dóbr, a następnie udaje się do Gubbio, by pielęgnować trędowatych. W 1208 r. odkrywa swoje powołanie do życia w całkowitym ubóstwie. Zmienia strój, zostawiając sobie tylko tunikę, a zamiast skórzanego pasa używa zwykłego sznura. Zaczyna namawiać ludzi do nawrócenia. W tym samym roku dołączają do niego pierwsi towarzysze. W 1211 r. Franciszek wyjeżdza z misją do Syrii. W 1220 r. odwiedza miejsca święte w Palestynie. W 1224 r. w pustelni na Górze Alweruia Franciszek odbywa 40-dniowy post. Przeżywa wtedy mistyczną wizję, w czasie której otrzymuje stygmaty. Od 1225 r. nasila się choroba oczu. W 1226 r. umiera leżąc na gołej ziemi, zostaje pochowany w kościele św. Jerzego w Asyżu. W 1228 r. papierż Grzegorz IX dokonuje kanonizacji Franciszka. W 1239 r. papież Pius XII ogłasza św. Franciszka głównym patronem Włoch.
“Kwiatki Świętego Franciszka”
Są dziełem anonimowym jak większość dzieł średniowiecznych. Są zbiorem epizodów z życia Franciszka i jego towrzyszy. Poszczególne opowieści łączy nie osoba świętego, lecz jego postawa religijna i nauczania. “Kwiatki” są tytułem metaforycznym. Wyraz “kwiatki” został użyty zamiast wyrażenia “cnoty franciszkańskie”. Tytuł pełni rolę poetyckiego skrótu.
Franciszkanizm
sposób rozumienia religijności zapoczątkowany przez św. Franciszka z Asyżu, który głosił konieczność odnowy religijności, ubóstwa i miłosierdzia. Wiara w tym ujęciu jest wiarą radosną, ufną, przepojoną braterstwem i miłością nie tylko do ludzi, ale do całego stworzenia.
