-
Kazimierz Przerwa-Tetmajer “Eviva l’arte”
Eviva l’arte
Jest to programowy utwór Tetmajera, zawarty jest w nim manifest artystyczny. Ukazana jest w wierszu sytuacja konfliktowa. Artysta tworząc wartości duchowe dzieła sztuki żył w społeczeństwie traktującym sztukę także jako towar. W społeczeństwie, w którym rządzą prawa popytu i podaży. Konflikt ten sprowadzal się do walki, by dzieło sztuki uwolnić od podległości prawom rządzącym towarem oraz by w artyście widzieć jednostkę stojącą ponad społeczeństwem. Autor kierował się elitaryzmem sztuki, estetyzmem sztuki propagowanym przez Przybyszewskiego i Przesmyckiego. Sztuka dla sztuki jako hasło młodpolskich artystów. Artysta dostarcza najwyższych wartości, nie dających sie przeliczyć na żadna monetę. W sytuacji gdy społeczeństwo przelicza wszystko na pieniądze pozostaje artyście jedynie dumna świadomość, że w jego piersiach “płoną ognie przez Boga samego włożone”. Świadomość ta pozwala mu patrzeć: “na tłum z głową podniesioną”, ale nie uwalnia od dramatycznej prawdy, że “życie nasze nic nie warte”.
