Franciszek Dionizy Kniaźniń - twórczość cz. II

DWIE LIPY
prosty, sielski obrazek symbolizuje beznadziejność miłości. Opis dwóch drzew rozdzielonych od siebie rzeką, skłaniających się ku sobie nasuwa obraz nieszczęśliwej miłości. Drzewa nie mogą się dotknąć, podobnie jak mówiący w wierszu Koryl, który myślał o swojej ukochanej Izmenie. Rozpaczał, bo nie mogli złączyć się ze sobą na wieki.

DO WĄSÓW
Kniaźniń zastosował tu słynny gatunek liryczny jakim jest oda. Wąsy są przyczyną westchnień kobiet, zakochują się w nich. Przykładem osób z idealnymi wąsami są rycerze Czarnecki i Jan III Sobieski. Teraz ludzie szydzą z wąsów, ale Kniaźniń nadal je wychwala, sam je posiada i nosi po sarmacku. To właściwie pochwała starych szlacheckich tradycji.

KROSIENKA
Nawiązanie do staropolskiej sielanki, prostota obrazowania, nasycenie rodzimymi realiami. Dziewczyna wyczekuje Filona, tęskni za nim. Gdy go widzi siada do krosienek, by ukryć, że cały czas go wypatrywała.

Wiersze patriotyczne:
DO ZGODY 
DO LITWY
HEJNAŁ NA DZIEŃ 3 MAJA
NA REWOLUCJĘ 1794
MATKA OBYWATELKA - pieśń kołysanka, w której matce marzącej o przyszłości swojego dziecka przychodzi na myśl, że w straszliwej zawierusze historycznej, stępieniu uczuć, może wyrosnąć z niego zdrajca ojczyzny, zbrodniarz. Płacz tej matki jest niejako płaczem całej liryki Kniaźnina spowodowany rozbiorami.

Dramaty:
CYGANIE
MATKA SPARTANKA
TRZY GODY (TROISTE WESELE)
MARYNKI
ZOSINY