Jan Kasprowicz “Z chałupy”

Posted on lipiec 13th, 2009 admin No comments

<

Z chałupy

Cykl ten był debiutem i początkiem twórczości Jana Kasprowicza, powstał w 1888 r. Głównie dotyczył liryki społecznej, tematyki wiejskiej, trudnej doli chłopów. Ukazana jest nędza wsi, realia, codzienność. Przedstawił Kasprowicz w swych sonetach rzeczywistość w sposób bezpośredni, wręcz dosadny. Pokazał nędzę, brzydotę, cierpienie, głód, trud życia. Jeśli chodzi o tematykę społeczną Kasprowicz nazwiązuje do Konopnickiej, Lenartowicza. Kasprowicz sam mial chłopskie pochodzenie, dlatego czuje związek ze skrzywdzonymi chłopami żyjącymi w nędzy.W tym cyklu widać ogólny związek poety z naturalizmem francuskim i niemieckim. Przede wszystkim świadczy o tym fotograficzność wierszy,poruszanie kwestii nędzy i krzywdy chłopów, poezja ta zbliża się do prozy (brak strof, rymów). Różnicą jest to, że naturaliści postulowali obiektywzim, brak zaangażowania, a w wierszach widać związki uczuciowe Kasprowicza z chłopami: Jak się z wami zrosło moje życie. Sonety z tego cyklu realizują model poezji opisowej. Ta cecha oraz prostota rytmu i słownictwa, mała ilość środków poetyckich zbliżają utwory do poezji ludowej.