Charakterystyka Achillesa z cytatami

Posted on grudzień 24th, 2008 admin 4 comments

<

Achilles był synem pięknej boginki morskiej, Tetydy i księcia tesalskiego, Peleusa. Był herosem, posiadał nadludzką siłę. “sam nieczuły na zmęczenie, nieuległy ranom(…), gdyż matka kąpała go w Styksie. Jedynym miejscem, w który można było go zranić była pięta, gdyż Tetyda zanurzając syna, trzymała go właśnie za nią.
 Bohater miał potężnie zbudowaną sylwetkę oraz delikatne rysy twarzy. Wyglądem przypominał dziewczynę, dlatego Tetyda na wieść o tym, że los wojny trojańskiej zależy od jej syna, ukryła go na dworze wśród panien królewskich. “Młodziutki książę (…) w sukniach panieńskich wydawał się siostrą królewien”. Jednak chytry Odyseusz odnalazł Achillesa i namówił do walki.
 Okazał się najdzielniejszym wojownikiem greckim, postrachem wszystkich Trojan. Oddany ojczyźnie, walczył, bezwzględnie zabijając wrogów. Odważny i mężny, ale także wybuchowy i niepohamowany w gniewie. Miał jednego, wiernego przyjaciela Patroklesa. Ciężko przeżywał stratę przyjaciela, zarzucał sobie, że to on jest winny jego śmierci. Zachowywał się jak człowiek słaby:”(…)posypał głowę popiołem, tarzał się po ziemi, płakał”. Był bliski odebrania sobie życia, które straciło dla niego sens. Po rozmowie z matką zapałał chęcią zemsty na Hektorze. Otrzymawszy nową zbroję od Tetydy, ruszył na Troję. Swym groźnym wyglądem sprawił, że Hektor “zaczął w trwodze uciekać”. Jednak po trzech okrążeniach miasta, Hektor stanął do walki z Achillesem. Bezlitosny i okrutny Achilles zabił Trojańczyka. Pomimo próśb, aby zwrócić ciało Priamowi, nieugięty Achilles zbezcześcił zwłoki Hektora.  Wkrótce w siedzibie zwycięzcy zjawił się stary król Priam. Błagał on na kolanach o wydanie zwłok syna za cenę przywiezionych z Troi kosztowności. Jednak łzy starca nie były w stanie wzruszyć Achillesa. Dopiero wspomnienie ojca oczekującego w niepewności na powrót syna wyzwoliło w nim eksplozję żalu. “Obu wspomnienia objęły”. W sercu Achillesa wciąż kołatało się uczucie nostalgii i jeszcze większe- tęsknota za rodzicami. Świadczyło to o wielkiej miłości do ojca i matki. Priam i Achilles rozmyślali, a “ich głośne szlochania dom napełniły”. Wszystko to spowodowało, że Grek postanowił oddać zwłoki Hektora i zadbał nawet o to, aby je umyto i ubrano w dostojne szaty. Później Achilles “sam wziął je na ręce i złożył na wozie”. Okazał ludzkie uczucia: współczucie i litość.
 Achilles był wojownikiem szalenie odważnym, nieczułym i bezlitosnym, okrutnym zabójcą. Jednak skazany był na takie same odczucia, co ludzie słabi. Podlegał tym samym cierpieniom i bólom. Unosił się gniewem i pychą, ale też współczuł, płakał, kochał i tęsknił. Pomimo wielu błędów, jakie popełnił, nie był złą postacią.