GAUDE MATER POLONIA…

Autor Wincenty z Kielczy

Utwory hymniczne zaczęły powstawać w Polsce w 13 w. Pierwszym zapewne autorem pieśni tego typu był Wincenty z Kielczy. Przypisuje mu się autorstwo hymnu, sławnego niemal od momentu pojawienia się w obiegu kościelnym, napisanego prawdopodobnie w związku z kanonizacją Stanisława, biskupa krakowskiego (1253 r.)

Autor wychwala podniosłym tonem świętego, uważanego za symbol jedności ojczyzny. Kompozycja (11 strof) jest jasna i przejrzysta. Po inwokacji (1 zwrotka) następuje opis zasług biskupa za życia, a następnie jego cudownego oddziaływania pośmiertnego. Twórca wzywa Kraków, miasto szczycące się przechowywaniem szczątków świętego, do radości i wdzięczności wobec Boga, by wreszcie zamknąć pieśń DOKSOLOGIĄ, czyli pochwałą Trójcy Przenajświętszej. W budowie zwrotek Wincenty z Kielczy nawiązał do wzoru strofy ambrozjańskiej.

Czwarta zwrotka- męczeńska śmierć biskupa

Piąta zwrotka- cudowne zrośnięcie się posiekanych członków przez króla

Szósta zwrotka- wyniesienie Stanisława do królestwa niebieskiego

Siódma, ósma, dziewiąta- o nadprzyrodzonej opiece, jaką otacza swój naród, uzdrawiając chorych, wskrzeszając zmarłych, orędując za swymi podopiecznymi u Boga.