Nie boję się mówić - Robert Ważyński

Jesteś nieśmiałą osobą?

Nie udzielasz się podczas zajęć, bo się wstydzisz?

Boisz się ośmieszenia, dlatego nie bierzesz udziału w żadnych dyskusjach?

Przeraża Cię wizja prezentowania pracy maturalnej przed komisją?

Niedługo obrona Twojej pracy dyplomowej, a Ty obawiasz się swojego wystąpienia?

Jeśli chociaż na jedno pytanie odpowiedziałeś twierdząco, to nie masz już powodu do obaw!

Chcę przedstawić Ci książkę, która pomogła już niejednej osobie borykającej się z podobnymi problemami. Żeby być dobrym mówcą trzeba się tego nauczyć. Ludzie, którzy uważają, że dobrzy mówcy i prezenterzy rodzą się z takimi zdolnościami są w błędzie!

Żeby być pewnym siebie przed większym audytorium trzeba poznać kilka zasad, które mają ogromny wpływ na psychikę prowadzącego. Tremę i zdenerwowanie trzeba wykorzystać w odpowiedni sposób, nie załamywać się swoimi potknięciami. Za każdym razem powtarzać sobie: Zawsze mogło być gorzej!

Czy wiedziałeś, że istotnym elementem dobrej prezentacji jest nawiązanie kontaktu ze swoimi słuchaczami?

Kontakt można nawiązać w rozmaity sposób, ale należy pamiętać, że zaznajamianie się ze słuchaczami na siłę nie ma sensu. Trzeba pokazać się z jak najlepszej strony tak, żeby to słuchacze sami chcieli się z Tobą zaprzyjaźnić. Mogą do tego posłużyć przeróżne chwyty - jak wyświetlenie zdjęcia swoich dzieci na planszy, czy zadanie kontrowersyjnych pytań na początku prezentacji.

Prezentując swoją pracę trzeba pamiętać o bardzo ważnej mowie ciała. To właśnie gesty mają wpływ na to, czy Komisja uwierzy w Twoją wiedzę i czy będzie chciała Cię słuchać.

Bierz pod uwagę to, jakie pytania mogą Ci zadać i przygotuj się do nich możliwie jak najlepiej. Musisz być świadomy tego, że zawsze mogą Cię spotkać ze strony słuchaczy trudne pytania. Jak poradzić sobie z trudnych sytuacjach? Odpowiedź na to i inne pytania znajdziesz w książce Roberta Ważyńskiego Nie boję się mówić. Po lekturze tej książki będziesz wiedzieć jak mówić, żeby wszyscy słuchali Cię z zainteresowaniem. Dowiesz się jak pozbyć się paraliżującego strachu i swobodnie mówić do ludzi bez względu na okoliczności.

Chcesz nauczyć się dobrego przemawiania?

Koniecznie sięgnij do książki Nie boję się mówić.

Futuryzm, Dadaizm, Nadrealizm, Formizm

Futuryzm

jako koncpecja ściśle literacka, która nakazuje całkowite odcięcie się od przeszłości, a nastawienie się na przyszłość. Obok Włoch (Marinetti) drugim centrum futuryzmu była Rosja (Majakowski). Tematem jest przyszłość, miasto, cywilizacja, technika. Przedstawiciele polscy: T. Czyżewski, B. Jasieński, W. Młodożeniec, A. Stern, A. Wat.  Założeniem była negacja przeszłości, tradycji i kultury, pochwała dynamizmu, witalności, zafascynowanie techniką, nowoczesnością, pochwała wojny i agresji.

Dadaizm

awangardowy ruch artystyczny we Francji, Niemczech, USA, Szwajcarii. Koncpecja poetycka, która odrywa się od sensu klasycznej poezji, nie traktuje dzieła tylko jako dzielo autonomiczne, dzieło może odzwierciedlać rzeczywistość, ale jest ona przypadkowa.Założenia: odrzucenie wszelkich wartości, norm, tradycji, idea absolutnej wolności, zrównanie wszystkich, fascynacja prymitywizmem, witalnością. Przedstawiciele: T. Tzar, A. Breton, L. Aragon.

Nadrealizm

koncpecja zakładająca, że realizm jest niemożliwy, nie możemy pokazać pełnej wizji świata. Pragnienie dotarcia do rzeczywistości nadrealnej, wyrażanej w snach przez podświadomość. Odrzucenie realizmu i racjonalizmu, pochwała wolności, zwrócenie uwagi na wyobraźnię uwolnioną od zasad logiki. Przedstawiciele: A. Breton, L. Aragon, A. Artaud. W Polsce: A. Ważyk, A. Wat, J. Brzękowski.

Formizm

Kierunek ściśle związany ze sztuką polską, między 1917-1920. Stworzony przez Leona Chwistka. Założenia: istnieją różne odmiany rzeczywistości, każdej odpowiada inny typ malarstwa. Odrzucenie konwencji realizmu, naturalizmu- najważniejsza wartość dzieła to forma. Przedstawiciele: Chwistek, T. Czyżewski, Witkacy (Czysta Forma).

J. Lechoń “Herostrates”

Wiersz pochodzi z tomiku “Karmazynowy Poemat”. na początku warto wyjasnić kim był Herostrates. Był szewcem z Efezu, który pragnął zdobyć nieśmiertelną sławę i w tym celu podpalił światynię Artemidy. Za swój czyn został skazany na śmierć. W wierszu poeta też targa się na świętość jak Herostrates, gdyż chce zerwać z przeszłością - tradycją romantyczną.Wiersz ma charakter ironiczny. Polska wydaje się kościotrupem, nie posiada ciała, treści znaczącej. O zwalcież mi Łazienki - niczym Herostrates, są one filarem Romantyzmu. Poeta odrzuca Romantyzm, ale nie chce być samodzielny, lecz działać z narodem. Trupem jest Polska zbudowana z paradygmatów romantycznych. Poeta chce poezji dającej wszystkiemy równouprawnienie, cielesność. Poezja nie może mieć misji. A wiosną niechaj wiosnę, nie Polskę, zobaczę. Troska o Polskę nadal trwa - zakończenie, czy istnieje coś poza Polską.

A. Słonimski “Czarna Wiosna”

Wiersz zaliczany do poezji wyznania, personalnej. autotematyczność wiersza wkracza nawet w konstrukcję formalną utworu. Poeta zrzuca płaszcz Konrada- jest to nawiązanie do III części Dziadów. Wieszcz Słonimski zmienia koncepcję poezji, pojawia się egalitaryzm. Poeta ma poczucie współuczestnictwa. Chce pisać w każdym języku, na każdy temat, chce trafić do każdego. Mówi o czarnych, o ludożercach- są to elementy humanizmu, pacyfizmu, kosmpolityzmu. Chce odciąć się od Romantyzmu, nie jest mu wesoło- wiersz ma charakter pesymistyczny. Wiosna to wizja katastrofy, nie ma światła, witalizmu. Widać zgodę na wiosnę, ale nie radosną, lecz czarną. Świat jawi się tu pesymistycznie, jest pełen nieszczęść.

J. Tuwim “Poezja”

Podmiot liryczny to poeta, mówi o poezji, zwraca sie do Czytelnika profesjonalnego i amatora. Niech słucha mędrzec - niech słucha ten, kto jest racjonalistą, kto jest krytyczny. Niech słucha cham - ten, kto jest ponad racjonalizmem, kto wierzy i idzie za głosem serca. Poezja jest różnorodna. Jest jak taniec lub skok (różnorodność nastroju i formy). Zwraca uwagę na witalizm i cielesność. Tematyką jej ma być rozwój techniczny. Poezja to skok, krzyk, ryk. Poezja nie odnosi się do niczego innego, tylko do siebie samej. Poeta mówi, że chce być pierwszym futurystą, ale nie tradycyjnym prowokatorem, gdyż to dla niego głupota. Poezja ma być absolutnie o wszystkim. Nowa Poezja ma charakter apokaliptyczny, taka jest ranga zmiany poezji. Stary świat ma zginąć, Nowa Poezja ma być zbawienna. Określa kim jest dla poety człowiek, społeczeństwa. Poezja nie naucza społeczeństwa, ale jest o społeczeństwie. Każdy z nas może stać się wybrańcem. Poeta wie więcej, ma świadomość swej wiedzy, ale nie chce być przodownikiem. Chce być z tłumu. Jest absolutnie samoświadomy, nie chce być wieszczem.

Adam Zagajewski - przegląd wierszy

MIASTO z tomu Komunikat (1972)

W wierszu ukazany jest portret Polaka z ironią. Bohater tego miasta czuje beznadzieję. Poczekalnia i stołówka są miejscami niestałego pobytu, życie jest bezbarwne. Miasto to najważniejszy motyw w twórczości Zagajewskiego i Nowej Fali. To podstawowa sceneria życia poetów Nowej Fali, to ich rzeczywistość, oni wychowali się w mieście. Dla nich to składnik świata, w którym żyją. Bohater wiersza jest zanurzony w tym świecie. Życie człowieka jest oszukane, złamane, w półprawdzie, ale w gruncie rzeczy, mimo potknięć to dobry człowiek.

O PÓŁNOCY z tomu Płótno

Dwoje ludzi rozmawia ze sobą w kuchni (mężczyzna i kobieta). Kuchnia jest znakiem codzienności, sól symbolem stosowanym podczas witania chlebem i solą- prowadzi to do stworzenia domowego ciepła. Dom, lampa naftowa, śpiące wioski wskazują, że nie jest to miasto. Powstają opozycje światło-ciemność, jasność-ogień. Z jednej strony ogień to siła oczyszczająca, a z drugiej niszcząca. Zagajewski jest poetą rzeczywistości.

SYCYLIA z tomu Powrót

Wiersz biały, język prosty, wypowiedź osobista. Tytuł nawiązuje do włoskiej wyspy. Czas zatrzymał się na tej krakowskiej Sycylii. Poeta opisuje krakowskie Błonia, po których spaceruje z kobietą. To ona wyprowadziła go na Błonia. Poeta szuka korzeni, kontempluje przemijanie i powtarzalność świata. Ocean trway nawiązanie do “Stepów akermańskich” Mickiewicza. Widać delikatne nawiązanie do Kartezjusza.

W późniejszych wierszach Zagajewskiego jest humor z elementami ironii - chodzi o stosunek serdeczny, ale i zdystansowany do świata. Świat jest piękny, ale nie należy udawać, że nie ma cierpienia, które jest elementem tego świata. Zagajewski jest poetą delikatnej metafory.

Teatr w Oświeceniu - Franciszek Bohomolec

Decyzją króla zaistniał Teatr Narodowy, dostępny dla wszystkich w roku 1765. Odgrywa on ważną rolę w szerzeniu nowych idei i w walce z kulturą sarmacką. Pierwszy występ to komedia Bielawskiego Natręci. Teatr miał nauczać, propagować publicznie nowe postawy, nowy model społeczeństwa.

Na początku na scenie dominowały komedie Franciszka Bohomolca - jezuity. Komedie miały bawiąc uczyć i dążyć do cnoty. Wykorzystywał on zachodnie wzorce komedii, ale propagował ideały oświeceniowe. Były prawe i poczciwe, lecz nużyły dydaktyzmem. Grywano też komedie Moliera i innych.

MAŁŻEŃSTWO Z KALENDARZA
ośmiesza szlachcica pana Staruszkiewicza, który jest człowiekiem zacofanym i przesądnym, a którego wiedza ogranicza się do informacji zawartych w starym kalendarzu.

PAN DOBRY
komedia, w której autor piętnuje postępowanie szlachcica Hałaśnickiego za jego nieludzki stosunek do poddanych, a stawia za wzór pana Dobrotliwskiego, który traktuje ich niemal po ojcowsku, spiesząc ich z pomocą, gdy potrzebują jej. Wprowadzenie na scenę ludzi z jego gwary było cenną wartością w ówczesnej literaturze.

Bohomolec we wszystkich komediach krytykował sarmatyzm.

Franciszek Dionizy Kniaźniń - twórczość cz. II

DWIE LIPY
prosty, sielski obrazek symbolizuje beznadziejność miłości. Opis dwóch drzew rozdzielonych od siebie rzeką, skłaniających się ku sobie nasuwa obraz nieszczęśliwej miłości. Drzewa nie mogą się dotknąć, podobnie jak mówiący w wierszu Koryl, który myślał o swojej ukochanej Izmenie. Rozpaczał, bo nie mogli złączyć się ze sobą na wieki.

DO WĄSÓW
Kniaźniń zastosował tu słynny gatunek liryczny jakim jest oda. Wąsy są przyczyną westchnień kobiet, zakochują się w nich. Przykładem osób z idealnymi wąsami są rycerze Czarnecki i Jan III Sobieski. Teraz ludzie szydzą z wąsów, ale Kniaźniń nadal je wychwala, sam je posiada i nosi po sarmacku. To właściwie pochwała starych szlacheckich tradycji.

KROSIENKA
Nawiązanie do staropolskiej sielanki, prostota obrazowania, nasycenie rodzimymi realiami. Dziewczyna wyczekuje Filona, tęskni za nim. Gdy go widzi siada do krosienek, by ukryć, że cały czas go wypatrywała.

Wiersze patriotyczne:
DO ZGODY 
DO LITWY
HEJNAŁ NA DZIEŃ 3 MAJA
NA REWOLUCJĘ 1794
MATKA OBYWATELKA - pieśń kołysanka, w której matce marzącej o przyszłości swojego dziecka przychodzi na myśl, że w straszliwej zawierusze historycznej, stępieniu uczuć, może wyrosnąć z niego zdrajca ojczyzny, zbrodniarz. Płacz tej matki jest niejako płaczem całej liryki Kniaźnina spowodowany rozbiorami.

Dramaty:
CYGANIE
MATKA SPARTANKA
TRZY GODY (TROISTE WESELE)
MARYNKI
ZOSINY