Leopold Staff  to poeta kilku epok literackich, urodził się w 1878 we Lwowie, zmarł w 1957 r. Jego debiut książkowy to tomik “Sny o potędze” z 1901r. Jego pierwszy tom wierszy ma charakter antydekadencki. Zaznaczył się w nim indywidualny sposób  widzenia świata i niezależność poglądów Staffa. Z tego tomu pochodzą właśnie niżej omawiane wiersze.

Bogowie zmarli

Wiersz programowy, nawiązuje do filozofii Nietzschego i jego koncpecji nadczłowieka. Tytuł wiersza odwołuje się do dzieła Nietzschego “Zmierzch Bożyszcz”. Bunt okazuje się jałowy, daremny. Boga nie można zniszczyć duchowo, przez zniszczenie krzyża można tylko obrazić ludzi wierzących. Wizerunek materialny nie niszczy metafizycznego wizerunku Boga. Pojawia się dyskusyjna problematyka, czy można odrzucić moralność, kategorie chrześcijańskie jak miłosierdzie, litość. Staff polemizuje z filozofią Nietzschego, nie zgadza się z jego postawą, gdyż jest chrześcijaninem. Bóg to sfera myśli, więc nie można go zniszczyć.

Ja wyśniony

Sonet, w którym pojawia się widzenie jednostki na sposób widzenia Nietzschego. Widoczna jest radość życia, nawiązuje do Dionizosa (kwintensencja życia, witalność), emanuje poczucie siły, idnywidualizm. Autor daje pojęcie nadczłowieka dionizyjskiego, który jest aktywny i działający. Pierwsza i druga zwrotka to opis, trzecia i czwarta to refleksja-wskazuje to na sonet. W wierszu jest połączenie marzycielstwa z pojęciem potęgi mocy. Nadczłowiek to idealny pan i władca, który może zrobić wszystko. Autodeifikacja- uwznioślenie samego siebie.

Studnia

Ukazuje autor dwa światy: realny i fantastyczny. Wiersz o problematyce filozoficznej, epistemologia- poznanie świata. W porównaniu do wierszy “W Weronie” Norwida i “Romantyczność” Mickiewicza zauważamy, że wszyscy (razem ze Staffem) wprowadzają konfrontację między tym, co jest realne, a co duchowe. Pojawia się pytanie: jakimi instrumentami poznajemy rzeczywistość? U Mickiewicza najważniejsza jest prawda mierzona sercem i czuciem. Norwid ostatecznie nie rozstrzyga. U Staffa ludzie, realiści korzystają ze studni i nic w odbiciu wody nie widzą. Dziewczyna patrzy oczami duszy. Jej wrażliwość pozwala widzieć to, czego nie widzą inni.