“Bal u Salomona”

W utworze Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego pt. “Bal u Salomona” można odnaleźć wiele elementów satyrycznych jak i katastroficznych. Jednym z satyrycznych obrazów jest postać pijanego lorda, który boi się straszliwego sensu, obżerający sie dyrektor czy też mistrz ceremonii każący chłopcom tańczyć, skarżący się na małą liczbę znakomitości, mało ogniste poncze.
Katastrofizm objawia sie w śmierci lorda, gdyż jak wiadomo: “znaleziono go z zatrutym mózgiem”, a wcześniej miał wizję, bo bał się straszliwego sensu. Inna sceną katastroficzną jest oplatanie gości przez pnącza roślin, co wskazuje na obłęd natury: “formy o diabolicznej wrażliwości”.
W utworze ośmieszona jest inteligencja, która bawiąc się na balu spija się i nie kontroluje swoich zachowań. Ukazane jest jej prawdziwie oblicze. Katastrofizm służy wzbudzeniu grozy w czytelniku.

“Rozmowa liryczna”

Gałczyński mówi o miłości, o tym co jest znane każdemu. Koncentruje się na zwykłym człowieku, kocha po prostu, w zwykłych rzeczach. Nieważne, w czym ubrana, co robi, gdzie jest ukochana osoba. Zawsze się ją kocha, czy latem, zimą czy jesienią. Miłość jest piękna niezależnie od tego jak wygląda- podmiot liryczny kocha swoją wybrankę. Dniem i nocą, dzisiaj wczoraj i jutro.