Pieśń 5 z Ksiąg Pierwszych nawiązuje do stoicyzmu, do filozofii Horacego. Kochanowski posługuje się sentencjami, przysłowiami, gdyż są krótkie i wyrażają prawdę o świecie. Twierdzi, że wiele posiadł majątków ten, który nie był chciwy (w znaczeniu duchowym). Ujawnia sie tu stoicyzm, im mniej chcesz, tym jesteś bardziej spokojny. Jako egzemplum podał Aleksandra Wielkiego (był władcą, który dążył do podboju świata, twórca imperium, odnosi się do antyku). Kochanowski ocenił go ironicznie, mamy do czynienia z sarkazmem, pychą. Krytykuje go, bo chciał dużo dla siebie na ziemi, a i tak zmarł i to młodo w wieku 30 lat. Widzi autor chciwość, która powstaje przez kierowanie się pychą. Aleksander Wielki jest niegodny uznania humanisty. Smierć dotyka każdego, wszystko pozostanie, cały majątek. Utwór przepełniony filozofią stoicką.

Jeżeli szukasz więcej potrzebnych informacji o Kochanowskim- to polecam książkę Janusza Pelca KLIKNIJ