Bibliografia, jak robić przypisy? Część I

Przypis- to inaczej skrócony opis bibliograficzny, to najważniejsze informacje dotyczące dokumentu.

Inicjał, imię autora + nazwisko +tytuł + wydanie+ miejsce wydania+ rok wydania+ strona

Tak zazwyczaj wygląda przypis. W zależności od dzieła, może pojawić się wydawnictwo, artykuł w czasopiśmie, tytuł rozdziału w dziele zebranym.

Przykład przypisu:

¹H. Markiewicz, Główne problemy wiedzy o literaturze, wyd. 3 przejrz. i uzup., Kraków 1970, s.11.

Na końcu przypisu podaje się numer strony, na którą się powołujemy. Jeżeli jest to kilka stron, podaje się numer pierwszej i ostatniej strony (s. 11-15). Jeżeli strony nie następują po sobie zapisujemy je, oddzielając przecinkami (s.11, 15, 18).

Jeżeli przypis dotyczy tego samego dzieła, co przypis bezpośrednio go poprzedzający i znajdujący się na tej samej stronie, to zamiast pełnego opisu stosuje się oznaczenia: Tamże, Ibid., Op. cit., Loc. cit., Ib., Ibidem., Jw. z podaniem numeru strony/stron

¹H. Markiewicz, Główne problemy wiedzy o literaturze, wyd. 3 przejrz. i uzup., Kraków 1970, s.11.

²Jw., s.22.

Jeżeli przypis dotyczy tego samego miejsca dzieła, na tej samej stronie co przypis bezpośrednio go poprzedzający to używa się skrótów: Tamże, Loc. cit.

¹H. Markiewicz, Główne problemy wiedzy o literaturze, wyd. 3 przejrz. i uzup., Kraków 1970, s.11.

²Loc. cit.

Jeżeli przypis dotyczy dzieła, wcześniej wzmiankowanego, lecz nie bezpośrednio przed to zamiast pełnego opisu można podać jedynie imię, nazwisko autora i początek tytułu z wielokropkiem

¹H. Markiewicz, Główne problemy…, s. 36.

Można też zastosować oznaczenie jw.

¹H. Markiewicz, jw., s.39.

Jeżeli powołujemy się w jednym przypisie (lub w następujących po sobie przypisach) kolejno na kilka dzieł tego samego autora, to nazwę autora można zastąpić oznaczeniem idem lub skrótem id.

¹F. Trzaska, Poradnik redaktora, wyd. 2, Warszawa 1976, s.75.

²id., Podstawy techniki wydawniczej, wyd. 2, Warszawa 1987, s. 88.

Pamiętajmy!

W całej publikacji stosuje się jednolicie skrótów albo polskich (Tamże, jw., Dz. cyt.), albo łacińskich (Op. cit., Loc. cit., Ibid., Ibidem, Ib.) i zawsze tych samych!

Tamże= ibid. ; ibidem

Dz. cyt.= op. cit.

Tenże= id.; idem