Adam Zagajewski - przegląd wierszy

Posted on luty 26th, 2010 admin No comments

<

MIASTO z tomu Komunikat (1972)

W wierszu ukazany jest portret Polaka z ironią. Bohater tego miasta czuje beznadzieję. Poczekalnia i stołówka są miejscami niestałego pobytu, życie jest bezbarwne. Miasto to najważniejszy motyw w twórczości Zagajewskiego i Nowej Fali. To podstawowa sceneria życia poetów Nowej Fali, to ich rzeczywistość, oni wychowali się w mieście. Dla nich to składnik świata, w którym żyją. Bohater wiersza jest zanurzony w tym świecie. Życie człowieka jest oszukane, złamane, w półprawdzie, ale w gruncie rzeczy, mimo potknięć to dobry człowiek.

O PÓŁNOCY z tomu Płótno

Dwoje ludzi rozmawia ze sobą w kuchni (mężczyzna i kobieta). Kuchnia jest znakiem codzienności, sól symbolem stosowanym podczas witania chlebem i solą- prowadzi to do stworzenia domowego ciepła. Dom, lampa naftowa, śpiące wioski wskazują, że nie jest to miasto. Powstają opozycje światło-ciemność, jasność-ogień. Z jednej strony ogień to siła oczyszczająca, a z drugiej niszcząca. Zagajewski jest poetą rzeczywistości.

SYCYLIA z tomu Powrót

Wiersz biały, język prosty, wypowiedź osobista. Tytuł nawiązuje do włoskiej wyspy. Czas zatrzymał się na tej krakowskiej Sycylii. Poeta opisuje krakowskie Błonia, po których spaceruje z kobietą. To ona wyprowadziła go na Błonia. Poeta szuka korzeni, kontempluje przemijanie i powtarzalność świata. Ocean trway nawiązanie do “Stepów akermańskich” Mickiewicza. Widać delikatne nawiązanie do Kartezjusza.

W późniejszych wierszach Zagajewskiego jest humor z elementami ironii - chodzi o stosunek serdeczny, ale i zdystansowany do świata. Świat jest piękny, ale nie należy udawać, że nie ma cierpienia, które jest elementem tego świata. Zagajewski jest poetą delikatnej metafory.