-
Adam Asnyk “Wodospad Siklawy”, “Pobudka”
Wodospad Siklawy
W wierszu pochodzącym z cyklu “W Tatrach” odnajdziemy metaforyczny opis Siklawy oraz zachwyt autora nad zjawiskowym wodospadem. Wartki strumień Siklawy porównany jest do prządki snującej białe nici (nić Ariadny-labirynt jako archetyp, wiąże się z nim również mit o minotaurze zabitym przez Tezeusza). Nitka ta jest długa i postrzępiona. Opis tego co robi potok i strumień, liczne metafory. Zachwyt przejawia się w podkreślaniu piękności “skromnego potoku” w trzeciej i czwartej strofie. Potok zamienia się w wodospad, również skromny i przy tym piękny, zachwycający.
Pobudka
Podmiot nawołuje do walki o wolność. Nie należy wątpić w swe siły ani rozpaczać mimo pojawienia się różnych przeciwieństw na drodze. Trzeba walczyć do samego końca w obronie człowieczych praw. “Za naszą wolnośc i waszą” -hasło. Pomimo przemocy, zdrady, odstępstwa- nie należy rozpaczać, trzeba walczyć do końca. Asnyk mówi o poprawie sytuacji, nie zawsze los będzie taki okrutny. Po klęskach nadejdzie przebudzenie, lepszy czas - porównanie do runięcia miasta Jerycho. Hasło do walki znajdziemy na końcu wiersza i brzmi ono: Za wolność naszą i waszą, za przyszłych braterstwa dni!





