Adam Asnyk “Pijąc falerno”

Posted on kwiecień 6th, 2009 admin No comments

<

Pijąc falerno

wiersz zaliczany do cyklu z 1865 r. “Sen grobów”, jest to typ liryki filozoficznej. Rozpoczyna się zwrotem do ludzi, czytelników. Autor podkreśla, że trzeba używać życia, bo jest krótkie. Nie warto się smucić. Autor mówi we własnej osobie, ukazuje przeszłość (dawniej kochałem) i dziś (dziś lubię). Widoczna jest zmiana nastawienia do życia. Broni życia na żarty, wyrzuca przeszłość, nie była ona radosna. Niewielką ilość dobrych wspomnień zatapia w kieliszku (falerno- gat. wina włoskiego). Wspomina miłość do dziewczyny, okazała się niewierną, więc chciał się zemścić. W piątej zwrotce konfrontacja dwóch pokoleń (bezpłodna ojcowizn scheda), spadek, tradycja ojców (bahiczne credo: pijacki, beztroski stosunek do rzeczywistości). Ukazany epikureizm, który zbliża się do skrajności: hedonizm. Picie wina- palnięcie w łeb: motyw śmierci pojawia się w tym hedoniźmie. W jakimś sensie jest to tekst modernistyczny. Świadczy o tym między innymi ucieczka od życia, chwilowe zapomnienie w erotyce i winie, pojawia się lęk egzystencjalny.